|
Hoofdmenu
pers- en medianieuws
Op de wereldstotterdag 22/10/2008 kwam de autobiografie uit van Gert Reunes.
SPREKEN IS GOUD
fiche van de auteur:
België heeft twee prominente logopedisten: de eerste, Prinses Mathilde, stottert niet, de tweede, Gert Reunes, heeft 25 jaren gestotterd tot hij met een therapie uit Nederland en hardnekkig oefenen zijn probleem kon overwinnen. Zijn overwinning wil hij met zijn lotgenoten delen. Met ongelooflijke wilskracht behaalt hij op 38-jarige leeftijd zijn diploma 'Licentiaat Logopedie' aan de Universiteit van Gent, als eerste logopedist in België die niet alleen weet wat stotteren is maar het ook voelt. Gert heeft het zelf geleefd.
Met zes merkt Gert dat hij op school de woordjes aan het bord niet luidop kan voorlezen, dat hij op vragen niet luidop kan antwoorden. Spreken is moeilijk.
Bij verschillende logopedisten begint hij aan een stottertherapie die bijna 20 jaar zal duren... maar niks uithaalt... zijn leven gaat verder.
Na het lyceum kiest Gert voor elektronica, een stille studie. Met zijn eerste jobs loopt het falikant af, tot hij filmoperateur wordt in de Decascoop van Gent. Maar opgesloten zitten in een projectiekamer is niets voor Gert. In zijn vrije tijd organiseert hij met zijn kleine firma Organi grootse House party's voor de Barney'z, een beroemde dancing op de Kuiperskaai in Gent en de concertzaal Vooruit.
Gert leert Tine kennen en is gelukkig, maar hij stottert nog steeds. Tine schenkt hem een 'zelfhulpweekend stotteren' in Nederland. Hij stottert al 25 jaar en zij verwacht dat hij er op één weekend vanaf raakt? Toch rijdt hij naar Zwolle en leert er de Hausdörfer-methode kennen. Voor het eerst in zijn leven heeft hij het gevoel zijn spreken volledig te beheersen. Op het eind van het weekend heeft Gert zicht op spraakverbetering.
Nu werkt hij in het bioskoopcomplex Cine Star in Waregem, zeven dagen per week. Hij werkt nu iedere dag aan zijn spreken. Tine heeft andere plannen, ze volgt haar nieuwe vriend naar Mexico. Gert staat er weer alleen voor. Elke middag snel een tomaat-crevette in de Lunchgarden, dan tot middernacht Cine Star, dag in dag uit, zo gaat het niet verder. In zijn grote eenzaamheid confronteert hij zichzelf met zijn toekomst: "Wat wil ik? Wat kan ik goed?"
Het logisch antwoord verrast hem: Ik kon zeer goed stotteren, ik heb zeer goed leren spreken, met anderen leren spreken. Anderen leren spreken. Dat is het! Hij wil logopedie studeren.
In 1996 laat de Universiteit Gent hem toe, nadat andere hogescholen hem niet bepaald verwelkomd hadden onder het motto 'Een 34-jarige ex-stotteraar wil logopedist worden? Dat kan niet!'
Kan toch. Op 7.7.2000 behaalt hij zijn diploma. Nu begint hij officieel mensen te begeleiden op hun persoonlijke weg naar vlot praten.
Humoristisch en realistisch vertelt Gert met spannende anecdotes het verhaal van zijn 'jeugd en jonge jaren' , zijn leuke en verschrikkelijke ervaringen met B.V.s , de ups and downs in zijn leven. Hij geeft ons een verrassende blik in zijn eigen wereld en in het leven van alle mensen die stotteren.
Aan de hand van vele gesprekken, opnames, brieven en mails met Gert heb ik zijn verhalen in chronologische volgorde gebracht. Hoewel men van een zus kan verwachten dat zij weet wat er met haar broer aan de hand is, waren de meeste verhalen nieuw en soms heb ik mij ontzettend geschaamd omdat ik niet wist, nooit vermoedde, hoe hard Gert het te verduren had, en hoe sterk hij moest zijn. Geen mens op de wereld voor wie ik meer respect heb.
Iedereen die dit boek reeds las, zal op de dramatische en soms ook gekke ervaringen van Gert intensief en creatief reageren. Dit boek geeft moed.
Gent, 3 okt 2010.
|
